رفیق علی رسولی در پانزدهم سپتامبر ۲۰۲۶ در برلین از میان ما رفت. او از کادرهای آلمان (هانور و هامبورگ) بود که پس از جلسهٔ معروف به کادرها، با انحلال‌طلبی خط‌‌کشی کرد و به تیم تحریریهٔ ستارهٔ سرخ — که در آلمان مستقر بود و همان‌جا نیز چاپ می‌شد — پیوست. او در خارج از کشور در جریان اختلافات شرکت نکرد و در جلسات محلی حضور می‌یافت تا اینکه با تشکیل «کمیته‌های همبستگی با جنبش کارگری در ایران»، به این جمع پیوست.
او مواضع بسیار محکمی دربارهٔ انحرافات تروتسکی داشت و سلسله مقالاتی را در این زمینه تألیف و ترجمه کرده بود. رفیق علی همواره خود را پیرو و طرفدار رفیق استالین می‌دانست.
او عضو نهادهای همبستگی با جنبش کارگری ایران بود و زیباییِ زندگی‌اش در این است که همواره توان و تلاش خود را در خدمت رهایی طبقهٔ کارگر و جنبش کارگری-کمونیستی ایران و جهان قرار داد.
علی رسولی مترجم و نویسنده‌ای توانمند بود که در دههٔ پنجاه، در تحریریهٔ ستارهٔ سرخ (نشریهٔ سازمان انقلابی حزب تودهٔ ایران)، با قلم تیز و پرتوانش نقشی فعال در نقد رویزیونیسم جدید خروشچفی و گرایش‌های انحلال‌طلبانه ایفا کرد.
یادش بس گرامی باد.
حزب رنجبران ایران مهرماه ۱۴۰۵